MCP w Claude Code. Jak dodać serwer jednym poleceniem i komu dać do niego dostęp
Co to jest MCP, jak podłączyć serwer poleceniem claude mcp add, czym różnią się zakresy local, project i user, co robi plik .mcp.json i polecenie /mcp.
Część przewodnikaClaude Code. Kompletny przewodnik od instalacji po własne skille i pluginy
W tym tekście
W skrócie
MCP to otwarty standard, przez który Claude Code łączy się z zewnętrznymi narzędziami, bazami danych i API. Serwer dodaje się poleceniem claude mcp add, a zakres local, project albo user decyduje, kto go widzi i w których projektach. Polecenie /mcp pokazuje stan połączeń i pozwala się zalogować do serwera.
Programista kopiuje opis zgłoszenia z systemu zadań do Claude Code, potem wkleja błąd z narzędzia do monitoringu, potem odpowiedź z bazy. Anthropic opisuje dokładnie ten moment jako sygnał, że czas podłączyć serwer MCP. Wtedy Claude sam czyta zgłoszenie i sam sprawdza bazę, zamiast pracować na tym, co ktoś wkleił.
Ta strona należy do przewodnika po Claude Code. Polecenia sprawdziliśmy w dokumentacji MCP dla Claude Code, stan na 10 listopada 2026.
Co to jest MCP w Claude Code
MCP, czyli Model Context Protocol, to otwarty standard łączenia narzędzi AI z zewnętrznymi systemami. Serwer MCP to mały program albo usługa, która wystawia Claude zestaw narzędzi, na przykład czytanie zgłoszeń, zapytania do bazy albo tworzenie szkiców maili. Claude Code jest klientem, który z tych narzędzi korzysta.
Serwer może działać w chmurze dostawcy i wtedy łączycie się z nim przez internet. Może też działać na Waszym komputerze jako lokalny proces. Od tego zależy, którego polecenia użyjecie. W czacie Claude podobną rolę pełnią konektory, o których piszemy w tekście o podłączaniu AI do kalendarza.
Polecenie claude mcp add
Polecenia wpisuje się w zwykłym terminalu, nie w oknie Claude Code. Serwer zdalny dodaje się przez HTTP. Anthropic zaleca ten sposób dla usług w chmurze.
claude mcp add --transport http notion https://mcp.notion.com/mcpJeśli serwer wymaga klucza w nagłówku, dopisuje się go flagą --header.
claude mcp add --transport http github https://api.githubcopilot.com/mcp/ \
--header "Authorization: Bearer YOUR_GITHUB_PAT"Serwer lokalny działa jako proces na Waszym komputerze i używa transportu stdio. Dwa myślniki oddzielają opcje Claude Code od polecenia, które uruchamia serwer. Wszystko po nich trafia do serwera bez zmian.
claude mcp add --transport stdio db -- npx -y @bytebase/dbhub \
--dsn "postgresql://readonly:pass@localhost:5432/sklep"Starszy transport SSE jest wycofywany. Od wersji 2.1.265 polecenie z --transport http samo przełącza się na SSE, gdy serwer nie przyjmuje HTTP. Serwery WebSocket dodaje się tylko przez claude mcp add-json albo plik .mcp.json.
Zakresy local, project i user
Każdy serwer ma zakres. Wybiera się go flagą --scope, a domyślny jest local.
| Zakres | Gdzie działa | Kto go widzi | Gdzie jest zapisany |
|---|---|---|---|
local | Tylko w bieżącym projekcie | Tylko Wy | ~/.claude.json |
project | Tylko w bieżącym projekcie | Zespół przez repozytorium | .mcp.json w projekcie |
user | We wszystkich Waszych projektach | Tylko Wy | ~/.claude.json |
Serwer z kluczem do Waszego konta lepiej trzymać w local albo user. Zakres project zapisuje plik .mcp.json, który trafia do repozytorium, więc każdy w zespole dostaje te same narzędzia.
{
"mcpServers": {
"api-server": {
"type": "http",
"url": "https://api.example.com/mcp",
"headers": {
"Authorization": "Bearer ${API_KEY}"
}
}
}
}Zapis ${API_KEY} to zmienna środowiskowa. Klucz zostaje na komputerze każdej osoby, a do repozytorium idzie tylko nazwa zmiennej. Gdy ten sam serwer jest zapisany w kilku zakresach, wygrywa local, potem project, potem user.
Polecenie /mcp i zarządzanie serwerami
W terminalu claude mcp list pokazuje wszystkie serwery ze stanem połączenia, claude mcp get nazwa szczegóły jednego, a claude mcp remove nazwa usuwa serwer. Polecenie claude mcp add zapisuje konfigurację bez sprawdzania klucza, więc błędny token wyjdzie dopiero przy łączeniu.
W samym Claude Code wpisuje się /mcp. Panel pokazuje, które serwery są połączone, a które czekają na logowanie. Wiele serwerów w chmurze używa logowania OAuth i właśnie tu je kończycie, w przeglądarce. W panelu można też wyłączyć serwer bez usuwania jego konfiguracji.
Jeśli logujecie się do Claude Code kontem claude.ai, konektory dodane w claude.ai pojawią się na liście w /mcp same. Na planach Team i Enterprise konektory w claude.ai dodają tylko administratorzy.
Na co uważać
Anthropic pisze wprost, żeby przed podłączeniem sprawdzić, czy ufacie danemu serwerowi. Serwer, który pobiera treści z internetu, może przynieść prompt injection, czyli polecenie ukryte w danych, które Claude potraktuje jak instrukcję.
Do bazy danych podłączajcie konto tylko do odczytu, tak jak w przykładzie z DBHub w dokumentacji. Wtedy zapytanie, które Claude uruchomi, nie zmieni danych.
Serwery z pliku .mcp.json w zwykłej sesji wymagają Waszej zgody przy pierwszym uruchomieniu. Wybory można wyczyścić poleceniem claude mcp reset-project-choices. W trybie claude -p i w części sesji w chmurze tego pytania nie ma i serwery z projektu ładują się od razu, o czym więcej w tekście o Claude Code w skryptach i CI. Kolejny krok to hooki, które mogą reagować także na narzędzia z serwerów MCP.
Zacznijcie od jednego serwera, z którego dane dziś najczęściej kopiujecie ręcznie, i podłączcie go w zakresie local. Jeśli chcecie sprawdzić, które systemy w Waszej firmie warto połączyć z AI, zamówcie bezpłatny audyt AI.
Co chcecie zmienić w swojej firmie?
Zostawcie numer. Porozmawiamy o Waszym procesie i sprawdzimy, czy możemy pomóc. Pierwsza rozmowa jest bezpłatna.
Usługa, o której jest ten tekst
Automatyzacja i AI / OCRAutomatyzacja przepisywania dokumentów, OCR i reguły sprawdzania, a dane zostają u Was.